Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Στα βουνά των συνόρων: η δεύτερη μέρα (28-30/10/16)

Ένα τριήμερο γεμάτο εικόνες, αναβάσεις, έντονες εμπειρίες και συγκινήσεις ήταν αυτό της 28ης Οκτωβρίου 2016. Ένα τριήμερο όπου σαν Ορειβατικός Σύλλογος Καλαμάτας βρεθήκαμε για πρώτη φορά σε νέα μέρη, καινούργια για μας όρη αλλά και περιοχές, ένα ταξίδι στο απώτατο άκρο της Ελλάδας, μια διαδρομή που για αρκετή ώρα ακολουθούσε ακριβώς την οριογραμμή των συνόρων με τα γειτονικά Σκόπια. Και που τα βήματα μας πότε βρίσκονταν στη μία και πότε στην άλλη χώρα, γεγονός που δεν είχε καμία διαφορά… Γιατί για μας, άλλωστε το έχουμε ξαναπεί, τα βουνά δεν χωρίζουν, αλλά ενώνουν τους ανθρώπους, τις περιοχές, τα έθνη… Γιατί για μας τα βουνά και οι κορυφές τους βρίσκονται υπεράνω όλων των διαφορών που έχουν θέσει μεταξύ τους οι άνθρωποι.

Έτσι λοιπόν το τριήμερο που πέρασε είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε μερικά από τα βουνά των συνόρων και συγκεκριμένα τον Βόρρα ή Καϊκαμτσαλαν και το Πίνοβο. Ο Βόρρας που με τα 2154 μ ύψος του είναι η τρίτη ψηλότερη κορυφή στην Ελλάδα. Εκεί όπου κάναμε ποδαρικό στους ανθρώπους του χιονοδρομικού γιατί η άφιξή μας συνέπεσε με το πρώτο χιόνι της περιόδου (που τόσο περίμεναν). Και βέβαια το Πίνοβο με την ανάβαση στην εντυπωσιακή κορυφή του Βίσογκραντ (ή Βισόγκραντ στα Βουλγάρικα) ύψους 2150μ και την μεγάλη διάσχιση που έκανε μέρος της ομάδας. Μια διάσχιση που συνέχιζε στην κορυφή Κορφούλα (2156μ) που παρά την ονομασία της είναι η ψηλότερη (έστω και με 6 μέτρα διαφορά) του Πινόβου, στην κορυφή Μύτη που μας άφησε εντυπωσιασμένους, πέρα από την εκπληκτική θέα της, και από τα μεγάλης κλίμακας οχυρωματικά έργα που απρόσμενα συναντήσαμε εκεί, και που συνέχιζε (η διάσχιση) σε μέρη που είχαν καιρό να περπατηθούν δια μέσου των οποίων καταλήξαμε μετά από 11 ώρες στο χωριό Θηριόπετρα.    

Όλα αυτά και πολλά ακόμη με πολύ ποιο άμεσο τρόπο έχει καταγράψει (για ακόμη μια φορά) ο πανταχού παρών Μανώλης. Ακολουθεί το βίντεο της δεύτερης μέρας και μια επιλογή από φωτογραφίες.