Η εξόρμηση στον Βουραϊκό

 Ένα όμορφο διήμερο με πεζοπορία στο φαράγγι του Βουραϊκού, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε με τα μέλη του ΕΟΣ Καλαμάτας.

Σάββατο 21/06/14 φτάνουμε στη Ζαχλωρού όπου θα γίνει η διανυκτέρευσή μας. Επιλέγουμε μια έκταση κατάμεστη από πλατάνια και τρεχούμενα νερά για να στήσουμε τις σκηνές μας και οδεύουμε προς εξερεύνηση της περιοχής. Η πείνα, μας οδηγεί στα δημοτικά παγκάκια για ανάπαυλα και φαγητό. Και ενώ ετοιμαζόμαστε να καταναλώσουμε το πρόχειρο φαγητό που είχαμε προμηθευτεί, καταφθάνουν παλιά μέλη του συλλόγου με ποικιλία εδεσμάτων και συνοδεία άφθονου κρασιού και ρακόμελου. Φυσικά, απαραίτητη ήταν και η μουσική υπόκρουση. Έτσι, με την παρότρυνση των πιο παλιών αρχίσαμε να τραγουδάμε. Όσο για το φωτισμό, ο έναστρος ουρανός φρόντιζε για τα στοιχειώδη.

Το φαγοπότι έλαβε τέλος και έπειτα από μια μικρή στάση στο χωριό για μπυρίτσα και ζωντανή μουσική με κιθάρα, επιστρέψαμε στις σκηνές για τον απαραίτητο ύπνο.

Κυριακή 22/06/14. Πρωινό ξύπνημα δια λιθοβολισμού σκηνών! Πρωτότυπο και απολαυστικό! Πρωινό γεύμα με μέλι και ταχίνι για την απαραίτητη ενέργεια έξω από το σταθμό της Ζαχλωρούς και η κατάβαση ξεκινά.

Περπατάμε πάνω στις γραμμές του οδοντωτού και απολαμβάνουμε τις ομορφιές της φύσης που ξεδιπλώνονται στο διάβα μας. Δεξιά και αριστερά μας ορθώνονται επιβλητικοί ογκόλιθοι σμιλευμένοι από τα νερά του ποταμού. Άλλοτε τα νερά είναι ήσυχα και άλλοτε εξελίσσονται σε ορμητικούς καταρράχτες που καταλήγουν σε μια αυτοσχέδια πισίνα. Θέαμα πραγματικά μαγευτικό καθώς το αντικρίζεις πάνω από τις εναέριες γέφυρες του φαραγγιού. Διασχίσαμε και τις σήραγγες όπου η αίσθηση ήταν μαγευτική. Αρκετές φορές διασταυρωθήκαμε με το τρενάκι της γραμμής ψάχνοντας για καταφύγιο άλλοτε στις στοές της σήραγγας και άλλοτε σε κάποιο άνοιγμα της διαδρομής.

4 ώρες αργότερα καταλήξαμε στο Διακοπτό για να πάρουμε τον οδοντωτό προκειμένου να εμπεδώσουμε από άλλο οπτικό πρίσμα τις ομορφιές που είχαμε γευτεί. 40 λεπτά διήρκεσε η διαδρομή αλλά η εκδρομή μας δεν είχε τελειώσει ακόμη… Έτσι λοιπόν, από το σταθμό της Ζαχλωρούς ανηφορίσαμε το μονοπάτι που οδηγεί στην ιερά μονή της Αγίας Λαύρας και από εκεί με το φορτηγάκι πλέον του Ορειβατικού καταλήξαμε στο Πλανητέρο, πλανήτης νερού και πλατανιών, ένα πλατανόδασος που διασχίζεται από τρεχούμενα νερά και τις πηγές του Αροάνιου ποταμού να αναβλύζουν μέσα από βράχους. Εκεί, γευτήκαμε φρεσκοαλιευμένες πέστροφες μια και στην περιοχή δραστηριοποιούνται ειδικές μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας.

Το σούρουπο είχε ήδη αρχίσει όμως να κοντοζυγώνει και η ώρα της επιστροφής αποτελούσε πανάκεια. Μέσα στο μικρό λεωφορείο, το κλίμα ήταν πολύ ζεστό και ανθρώπινο και η διαδρομή κύλησε πολύ ευχάριστα..

Μια όμορφη ομάδα, άκρως δημοκρατική που σέβεται την ατομικότητα προάγοντας δημιουργικά την ομαδικότητα και ενθαρρύνει τους νέους περιπατητές.

Συγχαρητήρια παιδιά και καλή συνέχεια!

Φωτεινή Παπαδημητροπούλου

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Στο όρος του Λυκούργου ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ ΝΕΔΑΣ »